menu close menu

Τελευταία Άρθρα

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: Αναστάσιμο Μήνυμα

Αντί άλλης Πασχαλινής ευχής, θα σας μεταφέρω τα χαρμόσυνα αναστάσιμα βιώματα του μακαριστού Γέροντα Πορφυρίου, όπως τα έζησα μια Τρίτη Διακαινησίμου στο κελλάκι του. Πήγα να τον δω σαν γιατρός. Μετά την καρδιολογική εξέταση και το συνηθισμένο καρδιογράφημα, με παρεκάλεσε να μη φύγω. Κάθησα στο σκαμνάκι κοντά στο κρεβάτι του. Έλαμπε από χαρά το πρόσωπό […]

Ο Γέροντας Παΐσιος ομιλεί για Τη Μεγάλη Παρασκευή

– Γέροντα, πώς μπορεί να ζήση κανείς πνευματικά τις γιορτές; – Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτώμαστε τα γεγονότα της κάθε άγιας ημέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) και να λέμε την ευχή […]

Ο Άγιος Βασίλης

O Άγιος Βασίλης, σαν περάσανε τα Χριστούγεννα, πήρε το ραβδί του και γύρισε σ᾿ όλα τα χωριά, να δεί ποιος θα τόνε γιορτάσει με καθαρή καρδιά. Πέρασε από λογιών-λογιών πολιτείες κι από κεφαλοχώρια, μα σ᾿ όποια πόρτα κι αν χτύπησε δεν τ᾿ ανοίξανε, επειδή τον πήρανε για διακονιάρη. Κ᾿ έφευγε πικραμένος, γιατί ο ίδιος δεν […]

Ο Χριστός, Αυτός ο Άγνωστος

«Οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι» (Λουκ. 2,7) ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, ἡ χριστιανοσύνη ἑορτάζει τη Γέννησι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, γεγονός μοναδικό στην ἱστορία. Ὑπάρχουν πράγματα ἀξιόλογα, που δεν μπορεῖ κανείς να τα ἀγνοήσῃ, ὅπως λ.χ. ἡ εἴδησι ὅτι στον 20ο αἰῶνα ὁ ἄνθρωπος πάτησε στη σελήνη. Ἀλλ᾽ ὅσο θαυμαστό και ἂν φαντάζῃ […]

Το νόημα της Χριστιανικής Πίστεως

[13.1] ἐάν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ και τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δε μη ἔχω, γέγονα χαλκός ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. [13.2] και ἐάν ἔχω προφητείαν και εἰδῶ τα μυστήρια πάντα και πᾶσαν την γνῶσιν και ἐάν ἔχω πᾶσαν την πίστιν ὥστε ὄρη μεθιστάναι, ἀγάπην δε μη ἔχω, οὐθέν εἰμι. [13.3] κἂν ψωμίσω πάντα τα ὑπάρχοντά μου, και ἐάν παραδῶ το σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δε μη ἔχω, οὐδέν ὠφελοῦμαι.

[13.4] ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, [13.5] οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τα ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται το κακόν, [13.6] οὐ χαίρει ἐπι τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δε τῇ ἀληθείᾳ· [13.7] πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

[13.8] ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει· εἴτε δε προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται. [13.9] ἐκ μέρους γαρ γινώσκομεν και ἐκ μέρους προφητεύομεν· [13.10] ὅταν δε ἔλθῃ το τέλειον, το ἐκ μέρους καταργηθήσεται. [13.11] ὅτε ἤμην νήπιος, ἐλάλουν ὡς νήπιος, ἐφρόνουν ὡς νήπιος, ἐλογιζόμην ὡς νήπιος· ὅτε γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τα τοῦ νηπίου.[13.12] βλέπομεν γαρ ἄρτι δι᾽ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθώς και ἐπεγνώσθην.[13.13] νυνι δε μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τα τρία ταῦτα· μείζων δε τούτων ἡ ἀγάπη.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ
Προς Κορινθίους Α’ 13