ΤΚΥΡΙΑΚΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ

Ε Σ Π Ε Ρ Α Σ

 

Ες τό, Κριε κκραξα, ἱστμεν Στχους ς', καψλλομεν ΣτιχηρΠροσμοια τς ορτς γ'.

 

χος α'

Πανεφημοι Μρτυρες  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Μεττν κ τφου σου φρικτν, Ζωοδτα γερσιν, ὥσπερ σφραγδας οκ λυσας, Χρισττομνματος οτω κεκλεισμνων, θυρν εσελλυθας, πρς τος πανευκλεες ποστλους σου, χαροποιν ατος, καεθς σου παρεχμενος, τοτοις Πνεμα, δι' ἄμετρον λεος.

 

Θωμς καΔδυμος οκ ν, ἐνδημν νκα σύ, τος Μαθητας φθης Κριε·θεν πστησε, τσῇ Ἀναστσει, κατος κατιδοσσε, ἐβα· Εμβλω τν δκτυλον, ες τν πλευρν ατοῦ, κατν λων ττυλματα, οπιστεω, ὅτι ξεγγερται.

 

ς θλεις ψηλφησον Χριστς τΘωμᾷ ἐβησε· βλε τν χερα καγνθμε στα χοντα, καγεδες σμα, καμγνου πιστος, ἐπσης δτος λλοις πιστθητι, ὁ δὲ ἐβησεν·Θες μου καὶ ὁ Κριος, σὺ ὑπρχεις, δξα τῇ Ἐγρσει σου.

 

Καὶ ἐκ τοΜηναου, τοκατ τν μραν γου Προσμοια γ'

 

Δξα... Κανν... Ἦχος α'

Τν θυρν κεκλεισμνων, τν Μαθητν συνηθροισμνων, εσλθες φνω παντοδναμε, Ἰησοῦ ὁ Θες μν, καστς ν μσατν, ερνην δος πλρωσας γου Πνεματος, προσμνειν τε προσταξας, καμηδαμοχωρζεσθαι πὸ Ἱερουσαλμ, ἕως οὗ ἐνδσωνται τν ξ ψους δναμιν· διβομν σοι·φωτισμς καὶ ἡ ἀνστασις, καὶ ἡ ερνη μν, δξα σοι.

 

Προκεμενον  χος βαρς

Τς Θες μγας, ὡς Θες μν, σεἶ ὁ Θες, ὁ ποιν θαυμσια μνος.

Στχ. γνρισας ν τος λαος τν δναμν σου.

Στχ. Καεπα· Νν ρξμην.

Στχ. μνσθην τν ργων Κυρου.

 

Ες τν Στχον, Στιχηρτς κτωχου

 

χος α' Ἀναστσιμον

Τς σπερινς μν εχς, πρσδεξαι γιε Κριε, καπαρσχου μν, ἄφεσιν μαρτιν, ὅτι μνος εἶ ὁ δεξας, ἐν κσμτν νστασιν.

Κατανυκτικν

τι τπλαγος πολύ, τν παραπτωμτων μου Σωτρ, καδεινς βεβθισμαι τας πλημμελεαις μου· δς μοι χερα σσν με, ὡς τΠτρῳ ὁ Θες, καὶ ἐλησν με.

Μαρτυρικν

Τπρεσβείᾳ Κριε πντων τν γων, κατς Θεοτκου, τν σν ερνην δς μν, καὶ ἐλησον μς, ὡς μνος οκτρμων.

Δξα... Κανν... Ἦχος α'

Μεθ' ἡμρας κτώ, τς γρσες σου Κριε, ὤφθης τος Μαθητας σου, ἐν τποὗ ἦσαν συνηγμνοι, καφωνσας ατος, ερνη μν, τῷ ἀπιστοντι Μαθητῇ, τς χερας πδειξας, κατν χραντον πλευρν, ὁ δπεισθες βα σοι·Κρις μου καὶ ὁ Θες μου, δξα σοι.

 

πολυτκιον  χος βαρς 

σφραγισμνου τομνματος, ἡ ζωὴ ἐκ τφου ντειλας, Χριστὲ ὁ Θες, κατν θυρν κεκλεισμνων, τος Μαθητας πστης πντων νστασις, πνεμα εθς δι' ατν γκαινζων μν, καττμγα σου λεος.

 

ΤΔΕΥΤΕΡΤΗΣ Β' ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

Π Ρ Ω Ϊ

 

Μεττν α' Στιχολογαν

 

Καθσματα τς κτωχου

χος α' Ἀναστσιμον  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Τν τφον σου Σωτρ, στρατιται τηροντες, νεκροτῇ ἀστραπῇ, τοῦ ὀφθντος γγλου, ἐγνοντο κηρττοντος, Γυναιξτν νστασιν. Σδοξζομεν, τν τς φθορς καθαιρτην σοπροσππτομεν, τῷ ἀναστντι κ τφου, καμνΘεῷ ἡμν.

Κατανυκτικν

ν νομαις συλληφθες γὼ ὁ ἄσωτος, οτολμῶ ἀτενσαι, ες τὸ ὕψος τοορανοῦ, ἀλλθαρρν ες τν φιλανθρωπαν σου, κρζω, ὁ Θες·λσθητ μοι τῷ ἁμαρτωλῷ, κασσν με.

Μαρτυρικν

θλσεως καχημα, καστεφνων ξωμα οἱ ἔνδοξοι θλοφροι περιββληντασε Κριε· καρτερίᾳ γρ ακισμν τος νμους τροπσαντο καδυνμει θεϊκῇ ἐξ ορανοτν νκην δξαντο· ατν τας κεσαις, ἐλευθρωσον τοῦ ἀορτου χθροΣωτρ, κασσν με.

Θεοτοκον

Θαμα θαυμτων Κεχαριτωμνη, ἐν σοθεωροσα κτσις γλλεται· συνλαβες γρ σπρως, καὶ ἔτεκες φρστως, ὃν ταξιαρχαι γγλων ρν οδεδνηνται, ατν ς Θεν, ἱκτευε, ὑπρ τν ψυχν μν.

 

Μεττν β' Στιχολογαν

 

Κθισμα τς ορτς

χος αΤν τφον σου Σωτρ  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ψμενος χειρί, τς πλευρς τς στκτου, ὁ Δδυμος Θωμς, οκ φλχθη τψασει, ἀλλ' ἔμεινε τος μλωπας, ψηλαφν κριβστερον, καφθεγγμενος, τδι' ἡμς λογχευθντι· Σμου Κριος, κασΘες μου πρχεις, κν πθος πνεγκας. (Δς)

 

Ες τος Α ν ο υ ς

χος α'  Ἀναστσιμον

μνομν σου Χρισττσωτριον πθος, καδοξζομν σου τν νστασιν. (Δς)

Κατανυκτικν

λλος σε κσμος ψυχή, ἀναμνει κακριτς, τσμλλων δημοσιεειν κρυπτκαδειν· μον μμενς τος δε, ἀλλπρφθασον βοσα τῷ Κριτ·Θες λσθητμοι κασσν με.

Μαρτυρικν

Τος θλοφρους τοΧριστοδετε λαοὶ ἅπαντες τιμσωμεν, ὕμνοις καὶ ᾠδας πνευματικας, τος φωστρας τοκσμου κακρυκας τς πστεως, τν πηγν τν ἀέναον, ἐξ ς ναβλζει τος πιστος τὰ ἰάματα, ατν τας κεσαις, Χριστὲ ὁ Θες μν, τν ερνην δρησαι τκσμσου, κα τας ψυχας μν τμγα λεος.

Δξα... Κανν... Ἦχος α'

Θωμς, ὁ λεγμενος Δδυμος οκ ν μετ' ατν, ὅτε εσλθες Χριστκεκλεισμνων τν θυρν·θεν καὶ ἠπστει τος ηθεσιν ατῷ, ἐξ πιστας ες πστιν βεβαιν. Οκ πηξωσας δὲ ἀγαθέ, ὑποδεξαι αττν χραντον πλευρν σου, κατν χειρν κατν ποδν τος μλωπας·δψηλαφσας καὶ ἰδν, ὡμολγησσε εναι Θεν ογυμνν, καὶ ἄνθρωπον οψιλν, καὶ ἐβα·Κρις μου καὶ ὁ Θες μου, δξα σοι.

 

Ες τν Στχον, ΣτιχηρΠροσμοια

χος βΟκος τοῦ Ἐφραθ  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Χελεσι καθαρος, ὑμνετε σν γγλοις, βροτοτν ναστντα τριμερον κ τφου, κακσμον συνεγεραντα.

 

Στχ. πανει ερουσαλμ τν Κριον, ανει τν Θεν σου Σιν.

 

φθης τος ερος σοΣτερ ποστλοις, τν θυρν κεκλεισμνων δι' ατν γκαινζων μν τθεον Πνεμσου.

 

Στχ. τι νσχυσε τος μοχλος τν πυλν σου, ελγησε τος Υος σου ν σοί.

 

Νν σε Παμβασιλεῦ, ἰδντες οβλεφροις λλκαρδας πθῳ, Θεν πεπιστευκτες ν μνοις μεγαλνομεν.

Δξα... Κανν... Ἦχος α'

Τν Μαθητν δισταζντων, τῇ ὀγδόῃ ἡμρᾳ ἐπστη Σωτρ, οὗ ἦσαν συνηγμνοι, κατν ερνην δος, τῷ Θωμᾷ ἐβησε· Δερο πστολε ψηλφησον παλμας ας τος λους πηξαν. Ὦ καλὴ ἀπιστα τοῦ Θωμᾶ! τν πιστν τς καρδας, ες πγνωσιν ξε, καμετφβου βησεν·Κρις μου καὶ ὁ Θες μου, δξα σοι

 

πολυτκιον  χος βαρς 

σφραγισμνου τομνματος, ἡ ζωὴ ἐκ τφου ντειλας, Χριστὲ ὁ Θες, κατν θυρν κεκλεισμνων, τος Μαθητας πστης πντων νστασις, πνεμα εθς δι' ατν γκαινζων μν, καττμγα σου λεος.

Ἐκτενής καὶ ἀπόλυσις