ΤΕΤΑΡΤΗ Δ΄ ΗΧΟΣ

 

ΣτιχηρΠροσμοια Σταυρσιμα

χος δ'

δωκας σημεωσιν  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Στχ. α'. Ἐὰν νομας παρατηρσς, Κριε, Κριε τίς ποστσεται; ὅτι παρσοὶ ὁ ἱλασμός στιν.

 

κ γς με τ πρτερον, δημιουργσας Φιλνθρωπε, σεκνι τμησας, τρυφν χαρισμενος, τν ν Παραδεσῳ, καγνσεως ξλῳ, δελεασθντα κα φθορᾷ, ὑποπεσντα πλιν νστησας, βροτς ατς γενμενος, κασταυρωθες ὁ ἀθνατος, διὰ ἔλεος μετρον, καπολλν συγκατβασιν.

 

Στχ. β'. νεκεν τοῦ ὀνματς σου πμεινσε, Κριε, ὑπμεινεν ψυχμου ες τν λγον σου, ἤλπισεν ψυχμου πτν Κριον.

 

Οκτον δι' ἀμτρητον, ὁ Ποιητς μου κα Κριος, μλιπν τν Γενντορα, τγῇ ἐπεδμησεν, ἑαυτν κενσας, μορφν τε τν δολων, ἀναλαβν ς γαθς, ἐκ τς Παρθνου, καθς ηδκησε· κα Σταρωσιν πμεινε, σαρκπαθν ὁ ἀθνατος, κατν θνατον λυσε, κατν νθρωπον σωσε.

 

Στχ. γ'. πφυλακς πρωας μχρι νυκτς, ἀπφυλακς πρωας λπιστω σραλ πτν Κριον.

 

Σταυρομενος Δσποτα, τν μαρταν ς εσπλαγχνος, ἑαυτσυνεσταρωσας, ἀρν δὲ ἐξλειψας, τρσει τῇ  τν λων, κατοΠρωτοπλστου, λγχνυγες σου τν πλευρν, Χριστδιρρηξας τ χειργραφον, ὑμνσου τΠαθματα, δοξολογσου τν γερσιν, δι' ἦς πντας ζωσας, νεκρωθντας τος πθεσιν.

τερα τς Θεοτκου  ὅμοια

Στχ. δ'. τι παρ τΚυρίῳ τὸ ἔλεος, καπολλπαρ' ατῷ, λτρωσις, καατς λυτρσεται τν σραλ κ πασν τν νομιν ατοῦ.

 

Τν ῥύπον πσμηξον, τς ταλαιπρου καρδας μου, Θεοτκε πανμνητε, καπντα τ τραματα, κατὰ ἕλκη τατης, τὰ ἐξ μαρτας, ἐναποκθαρον γνή, κατονος μου στσον τὸ ἄστατον, ὅπως τν δυναστεαν σου, κατν μεγλην ντληψιν, μεγαλνω ὁ ἄθλιος, καὶ ἀχρεος οκτης σου.

 

Στχ. ε'. Ανετε τν Κριον πντα τὰ ἔθνη, ἐπαινσατε ατν, πντες ο λαοί.

 

Τχανον καὶ ἔκλυτον, Παρθενομτορ Πανμωμε, τς ψυχς μου μετβαλε, ες ῥῶσιν κα δναμιν, τοφβκαπθῳ, ποιεν τε κα πρττειν, τδικαιματα Χριστοῦ, ὅπως κφγω τ πρ τὸ ἄστεκτον, κακλρον τν ορνιον, κατν ζων τν πραντον, δισοῦ ἀπολψωμαι, εφραινμενος πντοτε.

 

Στχ. ς'. Ὅτι κραταιθη τὸ ἔλεος ατοῦ ἐφ' ἡμς, καὶ ἡ ἀλθεια το Κυρου μνει ες τν αἰῶνα.

 

Ζφος φοβερτατος, ὁ τοθαντου Θενυμφε, τν ψυχν κατατρχει μου, τδλογοθσιον, ἐξιστν κα τρμειν, ἀετν δαιμνων, παρασκευζει γαθή, ἐξ ν με ῥῦσαι τῇ  δυναστείᾳ σου, Παρθνε πειργαμε, καπρς λιμνα σωτριον, καπρς φς τὸ ἀνσπερον, τν γων κατταξον.

Δξα... Κανν...

Σταυροθεοτοκον  ὅμοιον

Νεκρομενον βλπουσα, Χριστν Πναγνος Δσποινα, κανεκροντα τν δλιον, ἠλλαζε κρζουσα, πικρς τῷ ἐκ σπλγχνων, ατς προελθντι, κατμακρθυμον ατοῦ, ἀποθαυμζουσα κατεπλττετο, τκνον μου ποθειντατον μὴ ἐπιλθτς δολης σου, μβραδνς Φιλνθρωπε, τὸ ἐμν καταθμιον.

 

πστιχα Σταυρσιμα

πλον ἀήττητον Χριστέ, τν Σταυρν σου μν δδωκας, καὶ ἐν τοτνικμεν, τς προσβολς τοῦ ἀλλοτρου.

 

Στχ. Α'. Πρς σὲ ᾖρα τος φθαλμος μου, τν κατοικοντα ν τ ορανῷ. Ἰδού, ὡς φθαλμοδολων ες χερας τν κυρων ατν, ὡς φθαλμοπαιδσκης ες χερας τς κυρας ατς, οτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμν πρς Κριον τν Θεν μν, ἕως οοκτειρσαι μς.

 

Πντοτε χοντες Χριστέ, τν Σταυρν σου ες βοθειαν, τς παγδας τοῦ ἐχθροῦ, εχερς καταπατομεν.

Μαρτυρικν

Στχ. Β'. λησον μς, Κριε, ἐλησον μς, ὅτι ππολὺ ἐπλσθημεν ξουδενσεως, ἐππλεον πλήσθη ψυχὴ ἡμν, τὸ ὄνειδος τος εθηνοσι, καὶ ἡ ἐξουδνωσις τος περηφνοις.

 

χοντες παρρησαν, πρς τν Σωτρα γιοι, πρεσβεσατε παστως, ὑπρ μν τν μαρτωλν, ἄφεσιν πταισμτων ατομενοι, κατας ψυχας μν τ μγα λεος.

Δξα... Κανν... Σταυροθεοτοκον

ς γενναον ν Μρτυσι  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Τν μνν κα Ποιμνα σε, ἐπξλου ς βλεψεν, ἡ Ἀμνς τξασα, ἐπωδρετο, καμητρικς σοι φθγγετο. Υἱὲ ποθειντατε, τατσοι ὁ ἀπειθς, δμος νταποδδωσιν, ὁ θαυμτων σου, ἀπολασας μεγστων, ἀλλδξα, τῇ  ἀρρτσου καθείᾳ, συγκαταβσει Φιλνθρωπε.

                                       Τ ΤΕΤΑΡΤΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Μεττν α' Στιχολογαν

Καθσματα Σταυρσιμα

χος δ'

ξηγρασας μς, ἐκ τς κατρας το νμου, ττιμίῳ σου αματι, τΣταυρπροσηλωθες, κατῇ  λγχκεντηθες, τν θανασαν πγασας νθρποις. Σωτρ μν δξα σοι.

 

Ὁ ὑψωθες ν τ Σταυρῷ ἑκουσως, τῇ  ἐπωνμσου καινπολιτείᾳ, τος οκτιρμος σου δρησαι Χριστὲ ὁ Θες, εφρανον ν τ δυνμει σου, τος πιστος Βασιλες μν, νκας χορηγν ατος, καττν πολεμων, τν συμμαχαν χοιεν τν σν, ὅπλον ερνης, ἀήττητον τρπαιον.

Δξα... Κανν... Σταυροθεοτοκον

Κατεπλγη ωσφ  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Παρεστσα τ Σταυρῷ, ἡ Πανμμητος μνς, τοῦ ἀμνοκαλυτρωτοῦ, θρνοις κπτετο δεινος, καὶ ἀτενζουσα λεγεν κπληττομνη. Τί τοτο τ καινν, καξνον θαμα; γλυκτατε Υἱέ, πς φρεις τατα κν, ὑπομνεις σταρωσιν, πς κοσιον, κατν πδυνον θνατον; Δοξολογσου, τν πρ λγον, πλαστουργσυγκατβασιν.

 

Μεττν β' Στιχολογαν

Καθσματα Σταυρσιμα  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Ταχ προκατλαβε, πρν δουλωθναι μς, ἐχθρος βλασφημοσσε, καὶ ἀπειλοσιν μν, Χριστὲ ὁ Θες μν, ἄνελε τΣταυρσου, τος μς πολεμοντας, γντωσαν πς σχει, ὀρθοδξων πστις, πρεσβεαις τς Θεοτκου, μνε φιλνθρωπε.

μοιον

Σταυρ σε προσλωσαν, οἱ Ἰουδαοι Σωτρ, δι' οὗ ἐκ τν θνν μς, ἀνεκαλσω ποτέ, Χριστὲ ὁ Θες μν, ἥπλωσας τς παλμας, ἐν αττβουλσου, λγχδτν πλευρν σου, κατεδξω νυγναι, τπλθει τν οκτιρμν σου, φιλνθρωπε δξα σοι.

Δξα... Κανν...

Σταυροθεοτοκον  ὅμοιον

Ἡ ἄνυμφος Μτηρ σου, ὡς θεσατο, Σταυρσε ψομενον, ὀδυρομνη πικρς, τοιατα φθγγετο. Τί τκαινν κα ξνον, καπαρδοξον θαμα; πς σε νομος δμος, τΣταυρπροσπηγνει, τν μνον σε ζωοδτην, φς μου γλυκτατον;

 

Μεττν γ' Στιχολογαν

Καθσματα Σταυρσιμα

Ὁ ὑψωθες ν τ Σταυρῷ  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ν Παραδεσμε δεινς πεπτωκτα, τοβροτοκτνου τῇ  πικρσυμβουλίᾳ, ἐν τΚρανίῳ πλιν ξανστησας Χριστέ, ξλῳ ἰασμενος, τν το ξλου κατραν, κτείνας τν πτμε, θανατσαντα φιν, καὶ ἐδωρσω θεαν μοι ζων. Δξα τῇ  θείᾳ σταυρσει σου Κριε.

Μαρτυρικν

Τν ν λτκσμΜαρτρων σου, ὡς πορφραν κα βσσον τ αματα, ἡ Ἐκκλησα σου στολισαμνη, δι' ατν βο σοι Χριστὲ ὁ Θες. τλασου τος οκτιρμος σου κατπεμψον, ερνην τῇ  πολιτείᾳ σου δρησαι, κατας ψυχας μν τ μγα λεος.

Δξα... Κανν... Σταυροθεοτοκον

Ὁ ὑψωθες ν τ Σταυρῷ  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

πΣταυροσε δυνατκρεμασθντα, κατανοοσα ἡ ἀμνς κα Παρθνος, ὀδυρομνη λεγε δακρουσα· Τς σου ἡ ἀπρρητος συγκατβασις Λγε; πς σε νν κατκρινεν, ὁ κατκριτος δμος, τν πντας κρναι μλλοντα Θεν. Ὑμνολογσου τὸ ἄφατον λεος.

 

Κανν Σταυρσιμος, οὗ ἡ Ἀκροστιχς νευ τν Θεοτοκων.

Σταυρός στιν πλον ες σωτηραν. Ἰωσφ.

 

δα'  χος δ'

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Θαλσσης, τὸ ἐρυθραον πλαγος, ἀβρχοις χνεσιν, ὁ παλαις πεζεσας σραλ, σταυροτποις Μωσως χερσί, τοῦ Ἀμαλκ τν δναμιν, ἐν τῇ ἐρμῳ ἐτροπσατο.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

τείνας, τν ορανν ξτεινας, ἐπΣταυροῦ Ἰησοῦ, τς σς παλμας θνη τ μακρν, ἀπσοχρηματσαντα, ὡς γαθς κα εσπλαγχνος, περιφανς γκαλιζμενος.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

Σταυρ με, τσΧριστμου τεχισον, ὅπως μγνωμαι, θραμα λκου Λγε, τν μν κζητοντος πλειαν, κακαθ' ἑκστην λχους μοι, κατς νδρας τοιμζοντος.

Μαρτυρικ

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Τος πνοις, πνου παντς τν πρξενον, κατηδαφσατε, κανν κληροσθε πονον ζων, πντα πνον κουφζοντες, ἐκ τν ψυχν, μακριοι, κατν σωμτων μν πντοτε.

 

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

λτοις, δεσμος μες δσατε, τν πολυμχανον, διΧριστν δεσμομενοι σοφοί, τν δεθντα θελματι, καπσαν πλνην λσαντα· θεν ξως μακαρζεσθε.

Σταυροθεοτοκον

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Παρθνος, μεττν τκον φθορος, διαμεμνηκας, τν ψωθντα χραντε Σταυρῷ, ὑπρ λγον κυσασα· θεν πιστοί σε παντες, μεγαλοφνως μακαρζομεν.

 

Κανν τς περαγας Θεοτκου, οὗ ἡ Ἀκροστιχς,

" ᾨδτετρτη τῇ  ΘεοτκΚρῃ".

 

Ερμς ατς

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

ς οσα, καθαρωτρα Πναγνε, πσης τς κτσεως, τν καθρτοις πθεσι δεινς, μολυνθεσαν καρδαν μου, τῇ  καθαρπρεσβείᾳ σου, Θεοκυτορ ποκθαρον.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Δακρων, καστεναγμν με λτρωσαι, ἀποκειμνων μοι, ἐν τ μελλοσδκτῇ  φρικτῇ, επροσδκτοις πρεσβεαις σου, Παρθενομτορ χραντε, τας πρς τν Κτστην κα Θεν μν.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

μνη, τῇ  ὑπρ νον κυσει σου, ἐλευθερσασα, ἐκ τς ρς τ γνος τν βροτν, σαρκικος τοπμασιν, δεδουλωμνον Πναγνε, σας κεσαις λευθρωσον.

 

δγ'

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Εφρανεται πσοί, ἡ Ἐκκλησα σου, Χριστκρζουσα· Σ μου σχς Κριε, κακαταφυγή, καστερωμα.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

ψομενος ν Σταυρῷ, τος καταχθντας ες φθορν ψωσας, κατν χθρν πτωσας, Δσποτα Χριστέ, ὁ Θες μν.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

ομφααι το δυσμενος, σολογχευθντος τν πλευρν μβλυνται, καὶ ἡ Ἐδμ νοικται, Λγε το Πατρς, ἐνυπστατε.

Μαρτυρικ

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Οπρινοι ποταμοί, τος τς πτης ποταμος παυσαν, κατν πυρν σβεσαν, τς πολυθεας, οΜρτυρες.

 

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Σταυρομενοι κα ες γν, τυμπανιζμενοι Χριστο Μρτυρες, τν δυσμεν δρκοντα, ξφει καρτερας, ἐσφξατε.

Σταυροθεοτοκον

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Ἡ ἄμωμος σὲ Ἀμνς, ἀναρτηθντα ν Σταυρ βλπουσα, ὀδυνηρς Δσποτα, ἔκλαιεν μνοσα, τκρτος σου.

 

Κανν τς Θεοτκου

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Οκ ν σοφίᾳ, καδυνμει κα πλοτκαυχμεθα, ἀλλ' ἐν σοτῇ  τοΠατρς, ἐνυποσττσοφίᾳ Χριστ· ο γρ στιν γιος, πλν σου φιλνθρωπε.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Τν νωτραν, Χερουβεμ κετεω σε Δσποινα, συμπτωθντα μου τν νον, τας πηρεαις τοῦ ὄφεως, παθν τν το σματος, δεξον ντερον.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

ν τῇ ἐτσει, τῇ  φρικτῇ ὅταν μλλμε Κριος, κατακρναι τν πολλά, ἡμαρτηκτα Πανμωμε, εροιμσε σζουσαν, τς καταδκης με.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Τος οκτιρμος σου, τος σπλγχνους μου τρπους μετβαλε, συμπαθείσου Χριστέ, ἀσυμπαθμε πρχοντα, σσον παρακλσεσι, τς κυησσης σε.

 

δδ'

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

παρθντα σε δοσα ἡ Ἐκκλησα, ἐπΣταυροτν λιον τς δικαιοσνης, ἔστη ν τ τξει ατς, εκτως κραυγζουσα· Δξα τῇ  δυνμει σου Κριε.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

παρθντα σε ν ξλῳ ἐθελουσως, κατανον ὁ ἥλιος, Ἤλιε τς δξης, σκτος νεδσατο, καπτραι ρργνυντο, καττοΝαοκαταπτασμα.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

Σταυρουμνου σου, καλγχῃ ἐκκεντουμνου, ἡ στρεφομνη Κριε, ῥομφαα δδου, ντα τῇ  κελεσει σου, Λσττεγνμονι, ἀνυμνολογοντι τ κρτος σου.

Μαρτυρικ

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Τειχιζμενοι τῷ ὅπλττοΣταυροσου, οἱ Ἀθλοφροι Κριε, ἄτρωτοι τβλει, τς κακας φθησαν, κατεχη κατστρεψαν, εδωλομανας νδρυτα.

 

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

ερεα σπερ μωμα κα θυσαι, καπροσφοραὶ ὁλκληροι, τδι' εσπλαγχναν, Μρτυρες πτωχεσαντι, Κυρίῳ προσχθητε, πνων μοιβς κομιζμενοι.

Σταυροθεοτοκον

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

τν χρονον ν χρνῳ ἀποτεκοσα, καπαρθεναν μωμον, ἡ μνη κεκτημνη, ξλῳ ἀναρτμενον, ὡς γνως τν Κριον, πνοις τν ψυχν κατεμριζες.

 

Κανν τς Θεοτκου

Ερμς ατς

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

γισματος πρχουσα θεος οκος, τοκενωθντος χραντε π' εεργεσίᾳ, τοῦ ἰδου πλσματος, ψυχν μου γασον, κατν λογισμν φωταγγησον.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

ιπιζμενον τῇ  λαλαπι τς κακας, λογισμν μου Δσποινα, κατῇ  ἀμελείᾳ, ὅλον βυθιζμενον, πρεσβεαις σου στριξον, κατν συμπτωμτων ξρπασον.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Τπαλτιον Παρθνε το Βασιλως, τν ορανν τν μψυχον, νν κδυσωπσε, οκον τς Τριδος με, εχας σου νδειξον, σπλαιον λστν χρηματζοντα.

 

δε'

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ΣΚριμου φς, ες τν κσμον λλυθας, φς γιον πιστρφον, ἐκ ζοφδους γνοας, τος πστει νυμνοντς σε.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

Νυγεσης σου πλευρς, ἀφθαρσας προχεις μοι, ὦ Δσποτα θεα εθρα, τπλευρς παραινσει, ες φθορν λισθσαντι.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

τμιος Σταυρς, κατ' ἐχθρν στι τρπαιον, ὃν δδωκας μν Λγε, ες ψυχν σωτηραν, τος πστει νυμνοσσε.

Μαρτυρικ

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Πυρνοις ο θνητοί, λειτουργος νν συνφθησαν, πρ νυλον διελθντες, τν μεγστων βασνων, ὡς Μρτυρες πρλαμπροι.

 

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Λυμενον πολλος, τσαρκον παθμασι, τν λυτον πρς τν Κτστην, τς ψυχς βεβαου, τν Μαρτρων διθεσιν.

Σταυροθεοτοκον

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

μνος γαθς, ὑποδς μτραν φθορον, σαρκομενος καθωρθη, κασταυρομενος πως, φθορς μς λυτρσηται.

 

Κανν τς Θεοτκου

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

σεβες οκ ψονται, τν δξαν σου Χριστέ, ἀλλ' ἡμες σε μονογενς, πατρικς παγασμα, δξης Θετητος, ἐκ νυκτς ρθρζοντες, ἀνυμνομν σε φιλνθρωπε.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Ἡ ἀμνς τξασα, ἀμνν τν το Θεοῦ, τν μν ζωσον ψυχν, φαρμαχθεσαν δγματι τ τοῦ ὄφεως, καες ρη Δσποινα, πλανωμνην παραβσεως.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Τθερμπρεσβείᾳ σου, τκρτει τν δεινν, πηγνυμνην μου τν ψυχν, ες θερμν το Κτσαντος, θεαν γπησιν, εσεβς συγκίνησον, Θεοτκε Παναμμητε.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

καλκαὶ ἄμωμος, Ἁγνὴ ἐν γυναιξί, τν ταλαπωρν μου ψυχν, ἐμπαθος μωμσεως, νν λευθρωσον, καὶ ἁγνς βισαμε, μεσιτεαις σου εὐόδωσον.

 

δς'

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Θσω σοι, μετφωνς ανσεως Κριε, ἡ Ἐκκλησα βο σοι· κ δαιμνων λθρου κεκαθαρμνη, τδι' οκτον, ἐκ τς πλευρς σου εσαντι αματι.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

πσης, ἀνωτττιμς ν πκεινα, ἀτιμασθναι νσχου, ὅπως με κακστως τιμασθντα, κατιμσς, καΣταυρδιασσς φιλνθρωπε.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

Νεκρς μν, ἐχρημτισας ξλῳ ὑψομενος, τν νεκρωτν δ εργσω, κανεκρν κα πσης πεπληρωμνον, νν ασχνς. Ποιητμου, ὑμνσου τν δναμιν.

Μαρτυρικ

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

τρθη, ττιτρσκειν μς παμπνηρος, τας νηκστοις βασνοις, καποσν μν καταββληται, καὶ ὁρται, ὑππντων γελμενος Μρτυρες.

 

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Ἰάσεις, ἀναβλζει Μαρτρων τ λεψανα, κνις κειμνη ν τφῳ, ὡσεκνιν δαμονας διαλει, καποικλα, θεραπεει σωμτων νοσματα.

Σταυροθεοτοκον

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

λοις σε, ὁ παρνομος δμος προσλωσε, καλπης νν τῇ  ῥομφαίᾳ, τν μν καρδαν σπαρττομαι, ὦ Ποιητμου, ἡ Παρθνος βα δακρουσα.

 

Κανν τς Θεοτκου

Ερμς ατς

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Θαντου, ἀναιρτης τκος σου γγονεν, ὡς τν θανντων Παρθνε, καζωκαλτρωσις· δι τοτο, δυσωπσε, τν ψυχν μου θανοσαν νστησον.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

κτεινον, βοηθεας μοι χερα φιλνθρωπε, ἐν τπελγει το βου, κλυδωνιζομνῳ, τας κεσαις, τς Μητρς σου, κατν νω περων Δυνμεων.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

χρα, ἡ τν θεον βλαστσασα σταχυν, τν χερσωθεσαν ψυχν μου, καλιμτν θεων κτηκομνην, μπαρδς, ἀλλθρψον, τοΥοσου νθοις χαρσμασιν.

 

δζ'

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ν τ καμνῳ, Ἀβραμιαοι παδες τῇ  Περσικῇ, πθεσεβεας μλλον, ἢ τῇ  φλογί, πυρπολομενοι κραγαζον· Ελογημνος εἶ, ἐν τ Νατς δξης σου Κριε.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

Σταυροσαι θλων, ἐπΣταυρογυμνς θνατε μνε, ὁ ἐνδων νφεσιν ορανν, κατν πλαι τος προπτορας, ἀπογυμνσαντα, ἐπενδεις ασχνην αἰώνιον.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

Σταυρῷ ὑψθης, καὶ ὁ πεσν δμ γγερται, λγχῃ ἐκεντθης Δσποτα τν πλευρν, καπληγν καιραν λαβεν, ὁ πολυμχανος. Ελογητν τ κρτος σου Κριε.

Μαρτυρικ

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

ραιοττως, τῷ ὡραίῳ Λγῳ ἑνομενοι, κσμου παντελς πανεφημοι θληταί, ἐχωρσθητε δεσμομενοι, κασυντριβμενοι, κατν χθρν εσυμποδζοντες.

 

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Τεχη τς πλνης, ἀναμοχλεσει θείᾳ καταξαν, θεων παθημτων ντως οἱ Ἀθληταί, καπιστος τεχος δεχθησαν, καφυλακτριον, τος εσεβς ατος μακαρζουσι.

Σταυροθεοτοκον

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Τν ν καμνῳ, δρσον φθντα Χριστν τν Θεν, Κρη μηδαμς δ φλξαντα τν νηδν τν σν, βλπουσα κρεμμενον, ξλῳ ἐδξαζες, τν πρ νον ατοσυγκατβασιν.

 

Κανν τς Θεοτκου

Ερμς ατς

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Τθεον ρος, ἐξ ολθος ττμηται νευ χειρς, ὁ συντρψας στλας Κρη δαιμονικς, τς ψυχς μου τὰ ἰνδλματα, κατς καρδας μου, τν λιθδη πλασον πρωσιν.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Οκ σαλεθης, ὡς δεξαμνη ν τ μτρσου Κρη, τν προσβλψει γν, κατὰ ἐν ατῇ, ὅτε βολεται σαλεοντα· διό με στριξον, τας προσβολας χθροσαλευμενον.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Καταβαλοσα, τσαρκικμου γνφρονματα, ὅλον Θεοτκε δεξον πνευματικν, ἀρετας κατακοσμοσμε, ὃν παμπνηρος, ἡδονν κοσμίᾳ ἠμαρωσεν.

 

δη'

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Χερας κπετσας Δανιλ, λεντων χσματα, ἐν λκκῳ ἔφραξε, πυρς δ δναμιν σβεσαν, ἀρετν περιζωσμενοι, οεσεβεας ρασταί, Παδες κραυγζοντες· Ελογετε, πντα τὰ ἔργα Κυρου τν Κριον.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

πλωσας παλμας ν Σταυρῷ, χειρς μρτημα κρατος Δσποτα, θλων ἰάσασθαι, ἥλοις δπροσηλθης, ἄπαν νημα το πρωτοπλστου, ἐξηλν, ἐμπαθς Κριε, μελδοντος· Πντα τὰ ἔργα μνετε τν Κριον.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

Ῥήγνυται χειργραφον τς σς, νυγεσης θεας πλευρς, τοπρωτοπλστου δμ, ῥανσιν αματος Δσποτα, ἁγιζεται σμπασα, εχαριστας ν φωνας, ἀεκραυγζουσα· Ελογετε, πντα τὰ ἔργα Κυρου τν Κριον.

Μαρτυρικ

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

σταντο ν μστοπυρς, ὡς δροσιζμενοι, οφλογιζμενοι, οπαναοδιμοι Μρτυρες, κατν Παδων ναμλποντες, ἐν συμφωνίᾳ μυστικῇ, τν θεαν ντως δν. Ελογετε, πντα τὰ ἔργα Κυρου τν Κριον.

 

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

νστακτον φροντες πυρσν, τς προαιρσεως, σκτει κολσεων, οπαρετρπητε Μρτυρες, ἀλλ' ἐνθως δυναμομενοι, ἐπανεδρμετε πρς φς, βοντες δυτον· Ελογετε, πντα τὰ ἔργα Κυρου τν Κριον.

Σταυροθεοτοκον

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Νεκρομενον βλπουσα Χριστν, κατν νεκρσαντα, βροτος νεκροντα χθρν, ἡ πολυμνητος Δσποινα, ὡς Δεσπτην μνει κλαουσα, κατμακρθυμον ατοῦ, ἀποθαυμζουσα, ἀνεβα· Πντα τὰ ἔργα μνετε τν Κριον.

 

Κανν τς Θεοτκου

Ερμς ατς

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

ριμον κησας καρπν, ἐξ οὗ ὁ θνατος, φαγν πλετο· δι κραυγζω σοι, Δσποινα, τκαρπτς μαρτας με, θανατωθντα δολερς, ζωσον μλποντα· Ελογετε, πντα τὰ ἔργα Κυρου τν Κριον.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Κομησον κινσεις μπαθες, τς διανοας μου, τῇ  ἀκοιμτσου, πρεσβείᾳ, Πναγνε Δσποινα, καὶ ἀνστησον ξ πνου με, τς αθυμας μελδεν, γρηγοροσψυχῇ. Ελογετε, πντα τὰ ἔργα Κυρου τν Κριον.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Οχ ξεις ταλαπωρε ψυχή, ἐκεσυνγορον, κατηγοροσης σου, τς φαλης πρξεως μετρα, διτοτο μετανησον, κασυνεργν πρς τ καλν, τν μνην χραντον, προσλαμβνου· μνη γρ πλει βροτν καταφγιον.

 

δθ'

Ερμς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Λθος χειρτμητος ρους, ἐξ λαξετου σου Παρθνε, ἀκρογωνιαος τμθη, Χριστς συνψας τς διεστσας φσεις· διὸ ἐπαγαλλμενοι, σΘεοτκε μεγαλνομεν.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

δοὺ ἡ ζωκρεμαμνη, ἐπΣταυροπσιν ρθη, ἥλιος δτοτο μ φρων, ἀκτνας παει, καγσαλεεται, καλογισμοστηρζονται, ἐπ' εσεβείᾳ κασεμντητι.

 

Στχ. Δξα τῇ  ἁγίᾳ Σταυρσει σου Κριε.

 

πς σε ὁ ἄνομος δμος, τν Νομοδτην κατακρνει, ξλῳ Ἰησομου τεθνναι, ζων τν λων, ὄντα καΚριον, καδιπθους πασι, βροτος παρέχοντα πθειαν!

Μαρτυρικ

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

Στμασιν μν θεολγοις, ἀνεκηρξατε πανσφως, σρκωσιν το Λγου ν μσῳ, παρανομοντων χθρν πανεφημοι, καὶ ἱερς θλσαντες, νκης στεφνοις κατεστφθητε.

 

Στχ. γιοι Μρτυρες πρεσβεσατε πρ μν.

 

μεροφαες ς στρες, πσαν τν κτσιν φρυκτωρετε, ἄθλων ερν ναλμψει, καὶ ἰαμτων θεαις λαμπρτησι, κατν παθν σκεδζετε, νκτα βαθεαν θεοι Μρτυρες.

Σταυροθεοτοκον

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Φτισον γντν ψυχν μου, τῇ  ἁμαρτίᾳ σκοτισθεσαν· λσον τν κακν μου τ νφη, φωτς νεφλη, ἡ σκοτιζμενον, ἥλιον πλαι βλψασα, ἐν τσταυροσθαι τν θνατον.

 

Κανν τς Θεοτκου

Ερμς ατς

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

Ῥῆξον τ δεσμτν κακν μου, τῇ  θείᾳ λγχτοΥοσου, λσον τν θλαν ψυχν μου, πεπεδημνην κα κινδυνεουσαν, κατῇ  ἀγππρσδησον, Παρθενομτορ το Θεοῦ ἡμν.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

τν ορανν πλατυτρα, τν στενωθεσν μου καρδαν, πσπροσβολῇ ἐναντίᾳ, πρς παθεας πλτος ξγαγε, διστενς δεειν με, ἐνδυναμοσα τρβου πντοτε.

 

Στχ. περαγα Θεοτκε, σσον μς.

 

«Ἵνα σε δοξζω Παρθνε, τν ληθς δεδοξασμνην, πσης δοξας με ῥῦσαι, τς μαρτας κα δξης μτοχον, ἐπουρανου ποησον, τν προσφυγντα τῷ ἐλει σου.

 

πστιχα τν Ανων

Σταυρσιμα

Τεχος μν γνοιτο Σταυρς σου, ἸησοΣωτρ μν· λλην γρ λπδα ο πιστοοκ χομεν, εμστν ν ατσαρκπροσηλωθντα, καπαρχοντα μν τ μγα λεος.

 

Στχ. α'. νεπλσθημεν τ πρωτοῦ ἐλους σου, Κριε, καὶ ἠγαλλιασμεθα κα ηφρνθημεν ν πσαις τας μραις μν. Εφρανθεημεν, ἀνθ΄ν μερν ταπενωσας μς, ἐτν, ὧν εδομεν κακά, καὶ ἴδε πτος δολους σου καὶ ἐπτὰ ἔργα σου, καὶ ὁδγησον τος υος ατν.

 

δωκας σημεωσιν, τος φοβουμνοις σε Κριε, τν Σταυρν σου τν τμιον, ἐν ᾧ ἐθριμβευσας, τς ρχς το σκτους, κατς ξουσας, καὶ ἐπανγαγες μς, ες τν ρχααν μακαριτητα· δι σου τν φιλνθρωπον, οκονομαν δοξζομεν, ἸησοΠαντοδναμε, ὁ Σωτρ τν ψυχν μν.

Μαρτυρικν

Στχ. β'. Καὶ ἔστω λαμπρτης Κυρου το Θεοῦ ἡμν φ' ἡμς, κατὰ ἔργα τν χειρν μν κατεθυνον φ' ἡμς, κατὸ ἔργον τν χειρν μν κατεθυνον.

 

Πς μν θαυμσωμεν, τος γνας γιοι Μρτυρες; ὅτι σμα θνητν περικεμενοι, τος σωμτους χθρος τροπσασθε; οκ φβησαν μς τν τυρννων αἱ ἀπειλαί, οκατπτηξαν μς τν βασνων α προσβολαί, ὄντως ξως παρ Χριστοῦ ἐδοξσθητε, κατας ψυχας μν ατεσθε τ μγα λεος.

Δξα... Κανν... Σταυροθεοτοκον

ς γενναον ν μρτυσιν  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ν σταυρ σε τεινμενον, κατος λοις πηγνμενον, καπλευρν τῇ  λγχσε, τιτρωσκμενον, κατανοοσα Μτηρ σου, θρηνοσα κραγαζεν· Ομοι Τκνον ποθεινν! πς σε, δμος ὁ ἄνομος, ἐθαντωσε, τν ζων τος ν δχορηγοντα; ἀλλ' ἀνστηθι συντμως, χαροποιν ος γαπησας.

 

ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ο Μακαρισμο

Μακριοι ο ερηνοποιοί, ὅτι ατουοΘεοκληθσονται.

 

Διξλου ὁ Ἀδμ, Παραδεσου γγονεν ποικος, διξλου δ Σταυροῦ, ὁ Λστς Παρδεισον κησεν· μν γρ γευσμενος, ἐντολν θτησε το ποισαντος, ὁ δσυσταυρομενος, Θεν μολγησε τν κρυπτμενον· Μνσθητμου βον ν τ Βασιλείᾳ σου.

 

Μακριοι ο δεδιωγμνοι νεκεν δικαιοσνης, ὅτι ατν στιν βασιλεα τν ορανν.

 

Προσηλθης τ Σταυρῷ, διπολλν Χριστὲ ἀγαθτητα, ἐκεντθης τν πλευρν, δο κρουνος πηγσας φσεως, ἡ γδμφρουσα, καθορν τ τλμημα κυμανετο, απτραι ρργνυντο, ἐσβννυτο λιος, ἐσαλεοντο ρη, καοβουνοφβτοκρτους σου.

 

Μακριοί ἐστε ταν νειδσωσιν μς, καδιξωσι, καεπωσι πν πονηρν ῥῆμα καθ΄μν ψευδμενοι νεκεν μοῦ.

 

Τς ταθεσης κρατς, χειρς ν ξλπλαι τς γνσεως, τοπροπτορος δμ, ἐπανορθν Χριστ τὸ ὀλσθημα, ἐτθης θελματι, κατς σς λθης χερας Μακρθυμε, ὁ πλσας τν νθρωπον, χειρσου δι' ἄμετρον γαθτητα. Δξα τῇ  ὑπρ νον Λγε εσπλαγχνίᾳ σου.

Μαρτυρικν

Χαρετε καὶ ἀγαλλισθε, ὅτι μισθς μν πολς ν τος ορανος.

 

Ορανσαντες τν γν, τας περτταις γιοι λμψεσι, τν γνων τν καλν, δι' ὧν τσκτος παν δσατε, ττς ματαιτητος, καπρς φς τὸ ἄδυτον σκηνσατε, μεθξει θεομενοι, καπσιν αγζοντες φγγος γνσεως, τος κατ χρος μς μακαρζουσι.

Δξα...

Γρας δξαν κα τιμν, τῇ  πανταιτίῳ Τριδι νμωμεν, τρισαγαις ν φωνας, τν γγλων τν μνον προσφροντες. Πατρτῷ ἀνρχτε, καΥἱῷ καΠνεματι νακρζομεν, Λστοτοεγνμονος, φωνν ναμλποντες κα κραυγζοντες· Μνσθητι καὶ ἡμν ν τ Βασιλείᾳ σου.

Κανν... Σταυροθεοτοκον

ναρτμενον Σταυρῷ, ἐθελουσως βλπουσα χραντε, τν Υἱόν σου κα Θεν, ἐκπληττομνη κλαουσα λεγες· Ποῦ ἔδυ τ κλλος σου, τοτπντα Κριε καλλωπσαντος; τί τατα χριστος, ἀπδωκε δμς σοι ντὶ ἀγαθν; Δξα Λγε τῇ  σῇ ἄκρᾳ ἀγαθτητι.